اويارسلام زرد (Yellow nutsedge): به اعتقاد بسياري از كارشناسان اويارسلام زرد خطرناكترين و بدترين علفهرز دنيا به شمار ميآيد. اويارسلام زرد يك علفهرز چند ساله با يك سيستم گسترده ريزومها و غدههاي زيرزميني است. اين غدهها قادرند هنگامي كه شرايط محيطي نامناسب است به حالت خواب باقي بمانند و هنگامي كه شرايط مساعد ميشود اندامهاي هوايي جديد توليد كنند.
اين علفهرز عمدتاً به روشهاي رويشي و غيرجنسي تكثير مييابد. از آنجا كه اويارسلام ارغواني به سايه حساس است ميتوان با محصولاتي كه اوايل فصل رشد ميكنند بر آن غلبه نمود با اين حال به خاطر داشته باشيد سايه نميتواند از رشد غدهها جلوگيري كند. اويارسلام زرد نيز در مناطق بسياري ديده ميشود و اغلب در كنار اويارسلام ارغواني رشد ميكند.
پنجهمرغي (Bermudagrass): يك علفهرز چندساله و از خانواده گندميان است كه تعداد زيادي ريزوم و ساقه خزنده زيرزميني توليد ميكند كه به سرعت در زير زمين گسترش مييابند. پنجهمرغي علفهرز بسيار مهاجمي است كه كنترل آن نيز دشوار ميباشد. سريعترين رشد آن در آب و هواي گرم است و هنگامي كه شرايط محيطي براي رشدش نامطلوب ميشود به صورت ساقههاي زيرزميني خواب به حيات خود ادامه ميدهد.
مبارزه مكانيكي براي كنترل آن ممكن است منجر به تشكيل اندامهاي هوايي جديد در آن شود. از بعضي از ارقام پنجهمرغي به عنوان پوشش چمني يا علوفه در بسياري از مانطق دنيا استفاده ميشود. پنجهمرغي در خاكهاي حاصلخيز با عمق كافي به سرعت رشد ميكند. در هر دو نوع خاك رسي سنگين و ماسهاي سبك رشد كرده و در برابر غرقاب شدن تا حدودي مقاوم است ولي در زمينهايي كه سطح آب در آنها بالا باشد رشد خوبي ندارد. اين گياه به اسيد، قليا و تا حدودي به نمك سازگاري دارد.
در زمينهايي كه كود داده ميشود واكنش آن در برابر كود بسيار مساعد است. پنجهمرغي در عين حال كه يك علفهرز سمج در باغها و مزارع به حساب ميآيد و به گياهان علوفه اي، مزارع سيب زميني و ساير محصولات خسارت وارد ميكند در غالب مناطق اين گياه را سلطان گياهان چراگاهي مينامند زيرا در برابر لگدمال شدن و چراي ممتد و شديد مقاومت زيادي دارد. تنها به علت اينكه دماي پايين نزديك 2 درجه سانتيگراد زير صفر موجب ركود رشد آن ميشود نواحي كشت آن محدود است.
سوروف ( Pigweed) و برنج وحشي: اين علفهاي هرز يكساله هستند و معمولا با برنج و بسياري از محصولات مناطق معتدل و گرمسيري رقابت ميكنند. اين دو علفهرز به خوبي با محيطهاي آبي سازگار هستند و ميتوانند به سرعت رشد نموده و تكثير شوند كه همين امر آنها را به رقيب جدي برنج بدل كرده است. شباهت اين دو به برنج در مراحل اوليه رشد، تفكيك آنها را از برنج براي كشاورزان هنگام وجين دستي دشوار ميكند.
رها كردن اين علفهرز در مزرعه تا زماني كه بتوان آن را از برنج تفكيك كرد ميتواند باعث خسارت شديدي قبل از حذف آنها شود. سوروف و برنج وحشي در هر زماني در فصل رشد قادرند جوانه زني كنند در نتيجه كنترل آنها مستلزم اين است كه ابتدا قبل از كاشت برنج به آنها فرصت داد تا سبز شوند و سپس با عمليات فيزيكي آنها را از بين برد.
اين دو علفهرز علفهاي چمني بزرگي هستند كه ميتوانند علاوه بر برنج در بسياري از محصولات زراعي ديگر نيز مشكل ايجاد كنند. ريشههاي سوروف نيز بر اثر شخم از نقطهاي به نقطه ديگر و از مزرعهاي به مزرعه ديگر رفته كه اين فرآيند موجب تكثير آن در سطح وسيع ميشود. بذر سوروف در عمق بيش از 5 سانتيمتري آب چندان قادر به جوانه زدن نخواهند بود.
علف غاز(Goosegrass) : يك علفهرز يكساله تابستانه است كه از مشكلات جدي مناطق گرمسيري و نيمهگرمسيري جهان محسوب ميشود. علف غاز توسط بذر تكثير مييابد و اغلب با علف خرچنگ اشتباه گرفته ميشود. علف غاز قادر است در خاكهاي فشرده به خوبي رقابت كند، اما با اصلاح فشردگي خاك ميتوان با يك گياه زراعي قوي و سالم با آن مبارزه كرد.پیام نور
باسلام